Η μελέτη αφορά προσθήκη σε υπάρχουσα κατοικία. Το υπάρχον διώροφο κτίριο συντίθεται από το ισόγειο όπου οργανώνονται οι κοινόχρηστοι χώροι και τον όροφο αποτελούμενο εξ’ ολοκλήρου από το υπνοδωμάτιο της οικίας.

Στόχος της μελέτης είναι η επέκταση της κατοικίας προς το περιβόλι με τα εσπεριδοειδή που καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη έκταση του οικοπέδου. Προκειμένου να γίνει διακριτή η νέα προσθήκη, επιλέγεται να διατηρηθεί η εσωστρέφεια της υπάρχουσας οικίας με τα μικρά ανοίγματα στις όψεις εν αντιθέσει με την εξωστρέφεια στο νέο όγκο ο οποίος αξιοποιεί στο μέγιστο την οπτική επαφή με το περιβόλι. Προς αυτήν την κατεύθυνση, επιλέγεται η εκτεταμένη χρήση υαλοστασίων στις όψεις. Για την αποφυγή της ανεπιθύμητης ακτινοβολίας στις νοτιοανατολικές όψεις τοποθετούνται κατακόρυφες περιστρεφόμενες περσίδες συμμετέχοντας αρμονικά στη σύνθεση των όψεων. Όλη η κατασκευή επιλέγεται να είναι ελαφριά μεταλλική, αντιτιθέμενη και πάλι στο συμπαγές συμβατικό κέλυφος του υπάρχοντος monoblock.

Μεταξύ υφιστάμενου και νέου χωροθετείται ο πυρήνας του κλιμακοστασίου ενοποιώντας και διαχωρίζοντας τους δυο όγκους. Ως προς τη σύνθεση του εσωτερικού αυτή ακολουθεί τη λογική του υπάρχοντος με το ισόγειο να φιλοξενεί τους κοινόχρηστους χώρους και τον όροφο τους ιδιωτικούς. Σημαντική χειρονομία στη σύνθεση αποτελεί η οριοθέτηση του ξενώνα και τμήματος του καθιστικού χώρου με πέτρινο τοίχο σε όλο το ύψος του κτιρίου προσθέτοντας ακόμα ένα στοιχείο στο λεξιλόγιο της καθαρής ανάγνωσης νέου-παλαιού.