Το μεσαιωνικό ακίνητο βρίσκεται στον οικισμό του Αναβάτου της Χίου – μοναδικό ιστορικό διατηρητέο μνημείο και αρχαιολογικός χώρος – και συγκεκριμένα στον “κάτω οικισμό”, δηλαδή στη νεότερη επέκταση μετά το σεισμό του 1881 και σε πολύ μικρή απόσταση και σε άμεση οπτική επαφή με τον ενοριακό ναό του Ταξιάρχη.

Η εγκαταλελειμμένη εικόνα της ιδιοκτησίας που μελετήθηκε και η στρατηγική της θέση, σε περίοπτη τοποθεσία στον ‘ομφαλό’ του οικισμού, καθιστούσαν αναγκαία την αποκατάσταση του κτίσματος. Στόχος της μελέτης ήταν η εναρμόνιση της οικίας στο ιδιαίτερου κάλλους περιβάλλον της και η συνέπεια των μορφολογικών χαρακτηριστικών της με το σύνολο των υπαρχόντων ιστορικών οικοδομημάτων του συνόλου του οικισμού. Για το λόγο αυτό, οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στο ακίνητο ήταν οι απαραίτητες με προσανατολισμό την υλοποίηση του αρχικού στόχου. Συγκεκριμένα, αναδείχθηκε η λιθοδομή της υπάρχουσας παλαιάς ισόγειας οικίας, επενδύθηκε με λιθοδομή (εφάμιλλη με αυτή της οικίας) ο μεταγενέστερος προστιθέμενος όγκος όπου αναπτύσσεται η κουζίνα και το μπάνιο της κατοικίας και αντικαταστάθηκαν και τροποποιήθηκαν τα υφιστάμενα μεταλλικά κουφώματα με νέα ξύλινα στις αναλογίες των ανοιγμάτων των κτισμάτων του οικισμού.