Το έργο αναπτύσσεται στη Χίο. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αξιοθέατα του νησιού, που είναι και η περιοχή μελέτης, είναι η νησίδα τεσσάρων ανεμόμυλων που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή αλευριού. Οι μύλοι, που βρίσκονται μόνο μερικά χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της πόλης, είναι πλέον κλειδωμένοι και εγκαταλελειμμένοι. Η ιδέα είναι να μετατραπούν σε δοχεία που προάγουν την τέχνη. Κάθε ένας από τους διατηρημένους κυλινδρικούς μύλους θα έχει διαφορετική χρήση, είτε πρόκειται για χώρο εργαστηρίου, χώρο προσωρινής και μόνιμης έκθεσης, χώρο έκθεσης video art ή παρατηρητήριο. Κάθε ‘κοντέινερ’ έχει διάμετρο περίπου 6 μέτρων, επομένως ένα από τα απαιτητικά σημεία του έργου είναι πώς να μετατραπεί ένας τόσο στενός χώρος σε ένα προσβάσιμο μέρος όπου οι επισκέπτες μπορούν να ανταλλάξουν ιδέες και να επικοινωνήσουν την τέχνη. Επιπλέον, ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος που καλείται να συνδυαστεί η ιστορία με το σύγχρονο περιεχόμενο. Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας πόλος που θα προσκαλεί τους πολίτες οδηγώντας τους βαθύτερα στον κόσμο του πολιτισμού.